نکات کلیدی:

· داده‌ های نوظهور نشان می ‌دهند که  GLP‑1ها فراتر از دیابت و چاقی نیز مؤثر هستند.

· با گذشت زمان، تعداد بیشتری از پزشکان شروع به تجویز این داروها خواهند کرد.

این مطلب بخش دوم از مجموعه ویدئویی Beneath the Surface است .استفاده از آگونیست ‌های گیرنده GLP‑1 که اثربخشی آن‌ ها در درمان دیابت و چاقی ثابت شده است، اکنون به سایر بیماری ‌ها نیز گسترش یافته و همین موضوع باعث شده است که متخصصان به این فکر کنند که آیا در تجویز این داروها احساس راحتی می ‌کنند یا خیر.

دکتر فاطیما سی. استنفورد، پزشک و دانشمند در حوزه پزشکی چاقی در بیمارستان عمومی ماساچوست و دانشیار پزشکی و کودکان در دانشکده پزشکی هاروارد، در گفتگو با جوئل ام. گل‌فند، پروفسور تحقیقات بالینی و استاد پوست و اپیدمیولوژی در دانشگاه پنسیلوانیا، گفت:«وقتی به درمان ‌هایGLP‑1  نگاه می ‌کنیم، می ‌بینیم که موارد استفاده از این داروها همچنان در حال گسترش است. نمی ‌دانم در نهایت چند اندیکاسیون برای این داروها خواهیم داشت، اما اگر پنج یا حتی ده سال جلوتر برویم، فکر می ‌کنم بسیار فراتر از چیزی خواهد بود که امروز می ‌بینیم».

دکتر فیلیپ میس ، مدیر تحقیقات روماتولوژی در مرکز پزشکی سوئدی/Providence St. Joseph Health  و استاد بالینی دانشگاه واشنگتن، درباره ی فواید این داروها و این که چه کسانی باید این داروها را تجویز کنند، گفت: مطالعات جدید نشان می‌ دهند که  GLP‑1ها فراتر از بیماری ‌های کاردیومتابولیک، در بیماری ‌های روماتولوژیک و پوستی نیز مؤثر هستند.ما تازه در حال به ‌دست آوردن شواهدی درباره آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک، اسکلرودرما و لوپوس هستیم. اخیراً یک مطالعه بسیار مثبت در New England Journal of Medicine درباره اثربخشی آگونیسم گیرندهGLP‑1  در استئوآرتریت منتشر شده است».

دکتر میس توضیح داد که GLP‑1ها علاوه بر کاهش وزن، با کاهش التهاب نیز پیامدهای این بیماری ‌ها را بهبود می ‌دهند.برای مثال، در استئوآرتریت ممکن است پزشکان ابتدا تصور کنند که کاهش وزن ناشی از GLP‑1 فشار روی زانوها را کم می ‌کند، اما شواهد نشان داده اند که این داروها خواص ضدالتهابی مستقیم دارند که به بهبود کلی استئوآرتریت کمک می ‌کند.

او افزود: «این اطلاعات واقعاً هیجان ‌انگیز است. به ‌ویژه اینکه می ‌توان استئوآرتریت را نه ‌فقط در مفاصل تحمل‌ کننده وزن، بلکه در دست‌ ها نیز بهبود داد. این واقعاً یافته ‌ای چشمگیر است».

به گفته ی دکتر میس، داده‌ ها از استفاده GLP‑1ها در درمان پسوریازیس، بیماری پسوریاتیک و هیدرادنیت چرکی نیز حمایت می ‌کنند.

با وجود این شواهد میان ‌رشته ‌ای، بسیاری از پزشکانی که در استفاده از این داروها تخصص ندارند، همچنان در تجویز  GLP‑1ها مردد و نگران‌ هستند که این کار خارج از محدوده تخصصی آن‌ ها باشد.

دکتر میس گفت: «یکی از چیزهایی که من به آن اعتقاد دارم این است که پزشکان باید در محدوده ‌ای کار کنند که در آن احساس راحتی می ‌کنند. اما از سوی دیگر، ممکن است بیماران نتوانند به‌ راحتی به متخصصان مربوطه دسترسی پیدا کنند، و در این صورت مسئولیت دوباره به ما برمی‌ گردد».

او توصیه کرد: پزشکانی که ترجیح می‌دهند GLP‑1 تجویز نکنند، با همکارانی که این کار را انجام می ‌دهند، مشورت کنند. در هر کلینیک روماتولوژی، حداقل یک نفر - اگر نه بیشتر – به ‌تدریج در تجویز این داروها تخصص پیدا خواهد کرد و تجربه لازم برای تشخیص عوارض احتمالی و ارائه توصیه‌ ها را خواهد داشت. با گذشت زمان، افراد بیشتری در تخصص ‌های مختلف در تجویز این داروها احساس راحتی خواهند کرد».

منبع:

https://www.healio.com/news/dermatology/20251212/beneath-the-surface-who-should-prescribe-glp1s